Zelfs in de dood blijft de afwezigheid de beste verdediging!

Na zes dagen van massale rouwplechtigheden in Irak en Iran is ayatollah Ali Khamenei, de hoogste leider van Iran, begraven in zijn geboorteplaats Mashhad. Zijn lichaam werd, samen met dat van vier andere familieleden, per vrachtwagen door de overvolle straten vervoerd naar het mausoleum van Imam Reza. De menigte was gehuld in zwart en rood, symbolen van rouw en wraak, terwijl waterkanonnen de rouwenden verkoelden in de hitte van 36 graden. De gouverneur van de regio had vijftien miljoen mensen verwacht, maar het aantal aanwezigen bleef onduidelijk door de enorme drukte.

Echter, de afwezigheid van Mojtaba Khamenei, de zoon en opvolger van Ali Khamenei, viel op. Hij raakte gewond bij de aanval die zijn vader het leven kostte en zijn huidige verblijfplaats is onbekend. Hoewel er schriftelijke verklaringen van hem verschenen, zijn er geen foto's of video's. Dit roept vragen op over zijn veiligheid, vooral gezien de recente doden onder hooggeplaatste politici en militairen. In tegenstelling tot Mojtaba waren andere hoge functionarissen, waaronder de drie andere zonen van Ali Khamenei en president Masoud Pezeshkian, wel aanwezig.

De afwezigheid van Mojtaba op de begrafenis van zijn vader en vrouw past niet in het beeld van strijdbaarheid dat het gezag wil uitstralen. Ondanks dat Iran strategisch sterker lijkt na de oorlog met Amerika en Israël, heeft het ook zware verliezen geleden die de economische problemen verergeren. De begrafenis bood een kans om te tonen dat de Islamitische Republiek nog steeds leeft en verenigd is, althans voor de buitenwereld. De processie begon in Teheran, bij de Grand Mosalla, en vervolgde naar Qom en Irak, waar religie een centrale rol speelde.

Met de gang door Irak wilde het gezag ook zijn invloed buiten Iran tonen. Leden van door Iran gesteunde milities en andere gewapende groepen sloten zich aan bij de processies. De symboliek van de Islamitische Republiek was overal zichtbaar, met slogans zoals 'We moeten in opstand komen' en 'Dood aan Amerika'. Deze leuzen kregen extra betekenis nu de hoogste leider door deze landen is gedood, wat de spanning in de regio verder aanwakkert.