Als de ster haperend loopt, staat het team samen sterk!

Jarenlang was het plan van de Argentijnen duidelijk: geef de bal aan Lionel Messi. Maar nu zijn benen beginnen te haperen, blijft het team kalm. Argentinië toont een onverwoestbaar collectief dat zich niet laat afleiden door de vermoeidheid van hun sterspeler. Het lijkt wel een oerkracht, waarin zelfs de familie Simeone zich moeiteloos wegcijfert voor de wereldtitel.

Diego Simeone, trainer van Atlético Madrid, danst van blijdschap op de tribunes in de Verenigde Staten. Zijn zoon Giuliano speelt slechts een bijrol, maar dat weerhoudt hem er niet van om vol enthousiasme te juichen voor de Albiceleste. Het is deze toewijding die Argentinië zo sterk maakt; iedereen is bereid om hun eigen belangen opzij te zetten voor het team.

In tegenstelling tot andere teams, waar spelers soms klagen over hun rol, blijven de Argentijnen onverzettelijk. Onder leiding van bondscoach Lionel Scaloni is er een sterke dynamiek in de kleedkamer ontstaan. Hij heeft een team gecreëerd waarin Messi kan schitteren, maar ook alternatieven heeft als de ster niet in topvorm is. Spelers zoals Julián Álvarez en Lautaro Martínez zijn er om de druk van de schouders van Messi te nemen.

Argentinië blinkt uit bij dode spelmomenten en heeft een solide middenveld dat het tempo van de wedstrijd kan bepalen. Zelfs als Messi niet op zijn best is, weten de spelers elkaar te vinden en blijven ze vechten voor de overwinning. De verdedigers stralen de wil om te winnen uit, en de keeper, Emiliano Martinez, behoort tot de beste ter wereld.

Scaloni heeft niet alleen een tactisch plan, maar ook een menselijke benadering. Hij laat zien dat hij om zijn spelers geeft, wat hen motiveert om voor hem door het vuur te gaan. De spelers noemen hem La Llorona, de huiler, maar het is deze emotie die hen verbindt en sterker maakt. In een wereld waar individualisme vaak de overhand heeft, is het collectief van Argentinië een kracht om rekening mee te houden.