Drones, Drama en Domme Grapjes!

Nou, daar hebben we het weer. De laatste voorstelling van Soldaat van Oranje in Katwijk, en wat doen ze? Ze sluiten het af met een droneshow. Ja, je leest het goed, drones! Duizenden van die vliegende schrootjes die tien minuten lang scènes en personages uit de musical uitbeelden. Dat slaat natuurlijk weer nergens op. Wie heeft er nu drones nodig om een verhaal te vertellen dat al vijftien jaar op de planken staat? Daar ben ik het principieel mee oneens.

En dan die aanwezigen! Jeroen Krabbé, Monique van de Ven en Renze Klamer, alsof hun aanwezigheid de zaak nog meer gewicht geeft. Het is de langstlopende musicalproductie ooit in Nederland, en dan moet je je publiek met drones vermaken? Dat is toch volstrekt belachelijk. Ik kan me voorstellen dat ze het publiek dachten te verrassen, maar ik vraag me af of ze niet gewoon de plank missloegen.

De musical ging in 2010 in première en heeft meer dan 4 miljoen bezoekers getrokken. Dat is een hoop mensen die blijkbaar niet beter weten. En prijzen? Ja, ze hebben de Publieksprijs voor de favoriete Nederlandse musical aller tijden gewonnen. Maar dat zegt natuurlijk niets als je het publiek met drones moet vermaken. Het gaat om het principe, mensen!

En dan de voorstelling zelf, die de oorlogsjaren van verzetsman Erik Hazelfhoff Roelfzema vertelt. Laten we eerlijk zijn, dat is een serieus onderwerp. Maar met een droneshow erbij? Ik weet niet of dat de juiste toon zet. Zaterdagavond was de laatste avond voor publiek, en zondag volgt nog een allerlaatste voorstelling voor de cast, crew en genodigden.

Dus, wat kunnen we hieruit leren? Iedereen doet maar wat. Drones, prijzen, en een langlopende musical, maar uiteindelijk blijft het een circus. Kunnen we nu eindelijk verder? Of blijven we hier eindeloos over discussiëren? Want dat kan een kind nog zien!