Voetbal, vriendschap en een beetje poep!

Nou, daar gaan we weer. Mexico, het gastland dat met een knal zijn derde WK-duel wint, en dat allemaal dankzij die AZ-back, Mateo Chávez. Hij scoort de opening, en de fans in het Estadio Azteca gaan helemaal uit hun dak. Maar dat is nog niet alles, want Zuid-Afrika, ja, je leest het goed, Zuid-Afrika, stunt ook en gaat door naar de zestiende finales. Wie had dat ooit gedacht?

Zuid-Korea, dat met drie schamele punten nog in de race is, kan zich misschien nog een sprankje hoop koesteren. Maar voor Tsjechië is het feest voorbij met slechts één puntje. Tja, dat is toch volstrekt belachelijk, als je het mij vraagt. Hoe kun je nu zo'n grote competitie ingaan en dan zo weinig presteren? Daar ben ik het principieel mee oneens.

En dan die extra tijd! Zes minuten in Mexico-Stad en Monterrey, alsof die extra seconden de wereld gaan veranderen. Wat kan Zuid-Korea nog? Niets, dat kan een kind nog zien. En ondertussen worden er in de wedstrijden wat wissels doorgevoerd, maar laten we eerlijk zijn, dat maakt de zaak er niet beter op.

Guillermo Ochoa, die oude rot, komt als invaller in het veld. Een staande ovatie voor de man die al op zijn zesde WK staat. Maar wat heeft hij daar nou nog te zoeken? De fans juichen, maar ik vraag me af of ze niet beter kunnen juichen voor de jonge talenten die nog een toekomst hebben.

En dan die goal van Thapelo Maseko voor Zuid-Afrika. Een schot van buiten het strafschopgebied, en bam, 1-0. Kijk, dat is pas een stunt! Maar laten we niet vergeten dat dit allemaal nog maar het begin is. De echte strijd moet nog komen, en ik ben benieuwd wie er uiteindelijk met de eer vandoor gaat. Maar goed, dat is weer een ander verhaal.