Wanneer de aarde schudt, blijven wij dromen.

Op 24 juni heeft Venezuela te maken gehad met twee verwoestende aardbevingen, met een kracht van 7,2 en 7,5. Dit waren de ergste bevingen in meer dan honderd jaar. Inmiddels is het dodental gestegen naar ruim 3500, en volgens de VN worden mogelijk nog tienduizenden mensen vermist. De noordelijke kustregio La Guaira is het zwaarst getroffen, waar miljoenen mensen nu in onveilige omstandigheden leven, vaak op straat of in geïmproviseerde opvangcentra.

De autoriteiten hebben duizenden reddingswerkers ingezet om slachtoffers onder het puin vandaan te halen. Ziekenhuizen in de regio zijn overvol geraakt, en medische noodvoorzieningen zijn opgezet op ongebruikelijke locaties zoals bushaltes en winkels. De intensiteit van de zoekacties is inmiddels afgenomen, met een verschuiving van het zoeken naar overlevenden naar het bergen van lichamen.

Families doen hun uiterste best om hun dierbaren te vinden, waarbij sommigen vrezen dat graafmachines de lichamen als afval zullen verwijderen. José Francisco Liendo, een bezorgde man, vertelde dat hij denkt dat de lichamen van zijn vader en zus nog onder het puin liggen in Caraballeda. De situatie is schrijnend, met een groeiend aantal mensen dat nog steeds vermist is.

De impact van de aardbevingen is enorm; meer dan 16.740 mensen zijn gewond geraakt, en de autoriteiten hebben geen concrete cijfers vrijgegeven over het aantal vermisten, maar waarnemers schatten dat dit in de tienduizenden kan lopen. De wereld kijkt toe terwijl hulpverleners zich inspannen om de situatie te verbeteren, maar de weg naar herstel zal lang en uitdagend zijn.