Veiligheid op de menukaart: maar wie serveert de waarheid?

In de wereld van vrouwenrechten heerst teleurstelling over de plannen van het kabinet om pepperspray mogelijk deels te legaliseren. Vrouwenrechtenorganisaties zijn van mening dat de verantwoordelijkheid opnieuw bij het slachtoffer wordt gelegd. Het kabinet werkt aan een 'Deens model', waarbij alleen mensen die gestalkt of bedreigd worden, toestemming zouden krijgen om pepperspray in het openbaar te dragen.

Het debat over deze kwestie kwam weer op gang na de tragische moord op de 17-jarige Lisa. Minister Van Weel van Justitie en Veiligheid had overwogen om pepperspray voor iedereen legaal te maken, zodat vooral vrouwen en meisjes zich beter kunnen verdedigen. Deze algehele legalisering is echter niet door de besluitvorming gekomen.

De focus ligt nu op het Deense model, waar de politie bepaalde personen met een bijzondere beschermingsbehoefte toestemming kan geven om pepperspray bij zich te dragen. Maar organisaties zoals 'Wij eisen de nacht op' wijzen erop dat elke week vrouwen het slachtoffer worden van geweld, terwijl het kabinet zich bezighoudt met de legalisering van pepperspray. Zij pleiten voor directe oplossingen in plaats van het verdoen van tijd.

Critici stellen dat pepperspray niet bijdraagt aan de veiligheid van vrouwen en zelfs kan leiden tot meer geweld. De minister erkent de risico's, zoals het afpakken van de spray door daders. Ook wordt er gesproken over 'victimblaming', waarbij de schuld bij de vrouw komt te liggen als zij geen pepperspray gebruikt. De Dolle Mina's zijn eveneens ontevreden en vragen zich af waarom de focus niet ligt op het aanpakken van de daders.

Volgens hen zijn slachtoffers vaak bekend met hun daders en vinden geweldsincidenten vaak plaats in de eigen omgeving. Ze pleiten voor een wet zoals het Amerikaanse Clare's Law, waarmee vrouwen het gewelddadige verleden van hun partner kunnen opvragen. De korpsleiding van de politie heeft nog geen standpunt ingenomen over de verkenning naar de legalisering van pepperspray, omdat er te veel onduidelijkheden zijn over de praktische uitvoerbaarheid en de bredere impact.