Zand tussen de tenen, maar niet meer tussen de levenslijnen!

Nou, daar zijn we weer, met een dodelijke ontdekking op het strand van Texel. Het lijkt wel alsof de natuur ons een lesje wil leren, of misschien gewoon een slechte grap vertelt. Zondagavond, ter hoogte van De Koog, vond een voorbijganger tijdens een wandeling een overleden persoon. Ja, echt waar, je kunt het je niet voorstellen, maar dat is wat er gebeurt als je niet oplet.

De politie heeft nog geen idee wie die arme ziel is. En laten we eerlijk zijn, dat is toch volstrekt belachelijk? Hoe moeilijk kan het zijn om te zeggen of iemand uit de zee is gekomen of gewoon op het strand is overleden? Maar goed, dat is weer typisch. Iedereen doet maar wat en de politie moet het weer oplossen.

De brandweer heeft ook zijn steentje bijgedragen door zichtschermen op te zetten. Want ja, dat is natuurlijk de oplossing voor alles: even een schermpje eromheen en hop, probleem opgelost. Ondertussen is de politie druk bezig met het onderzoek naar de toedracht en de omstandigheden. Want dat is wat we nodig hebben, een heel team dat zich buigt over de vraag hoe iemand daar is beland.

En dan, als klap op de vuurpijl, verwacht een woordvoerder maandag meer informatie. Ja, dat is goed om te weten, maar ik vraag me af of we daar echt op zitten te wachten. Want wat maakt het nu uit? Het gaat om het principe, dat zeg ik al jaren.

Dus, terwijl we wachten op meer nieuws, kunnen we ons afvragen: wat is er eigenlijk zo spannend aan deze hele situatie? Ik zeg, laten we ons richten op de echte problemen, zoals die alpaca's bij het restaurant. Want dat is pas nieuws waar je iets mee kunt!