Als de zorg faalt, wie redt de kinderen?

Jason Bhugwandass, ervaringsdeskundige, heeft opnieuw alarm geslagen over de hoge sterftecijfers in de gesloten jeugdzorg. In zijn nieuwe rapport, "Eenzaam gestorven", beschrijft hij de schrijnende situatie van jongeren die in de ZIKOS-afdelingen verbleven. Ondanks zijn eerdere rapport, waarin hij ernstige misstanden aan de kaak stelde, is er volgens hem in de afgelopen twee jaar niets veranderd. Hij benadrukt dat de jongeren nog steeds lijden onder de gevolgen van trauma's en dat de hulpverlening tekortschiet.

Het rapport onthult dat zeven jongeren die op de ZIKOS-afdelingen hebben gezeten, zijn overleden, onder andere door zelfmoord. Bhugwandass zelf heeft ook te maken gehad met ernstige psychische klachten en voelt de pijn van het verlies van vrienden. Hij wijst erop dat de gesloten jeugdzorg niet heeft ingegrepen en dat de betrokken medewerkers nog steeds werkzaam zijn in de sector.

Bhugwandass roept op tot erkenning van de problemen en pleit voor excuses, hulp voor de getroffen jongeren en een grondig onderzoek naar de doodsoorzaken. Hij vergelijkt de misstanden met het geven van pinda's aan iemand met een pinda-allergie en stelt dat de organisaties in de jeugdzorg de werkelijkheid ontkennen. Hij vraagt om financiële compensatie voor de slachtoffers, aangezien veel jongeren nooit meer kunnen werken en met hoge kosten blijven zitten.

Met zijn rapport hoopt Bhugwandass een verandering teweeg te brengen, maar hij vraagt zich af of er ooit rechtvaardigheid zal komen. Ondanks zijn wanhoop blijft hij strijden voor de rechten van de jongeren die in de gesloten jeugdzorg hebben geleden.