Vrede is zo 2022, laten we het nog eens proberen!

Bij de Israëlische luchtaanvallen op Gaza-Stad zijn er weer zeven doden gevallen. Jawel, dat zijn er weer een hoop, en ook twee vrouwen zijn er niet meer. De Palestijnse autoriteiten melden dat een vluchtelingenkamp het doelwit was. Maar goed, dat maakt niet uit, want volgens het Israëlische leger waren het "terroristen" die ze aan het uitschakelen waren. Dat ze daarbij ook burgerslachtoffers maken, tja, dat is blijkbaar een detail dat ze vergeten te vermelden.

Hamas heeft de aanval veroordeld en noemt de timing opvallend. Ja, dat kan ik me voorstellen. Ondertussen zitten ze in Egypte te overleggen over het staakt-het-vuren, dat officieel sinds oktober vorig jaar geldt, maar in de praktijk? Ach, dat is een ander verhaal. De aanvallen gaan gewoon door, elke dag weer. Sinds het begin van dat zogenaamde bestand zijn er meer dan 950 Palestijnen omgekomen. En Israël? Slechts vier van hun soldaten, maar dat maakt het allemaal nog niet minder triest.

En alsof dat nog niet genoeg is, is er ook een baby doodgeschoten op de Westelijke Jordaanoever. Ja, je leest het goed. Een militair schoot op een auto waar een gezin in zat. De ouders raakten gewond, maar de zeven maanden oude Sam Fahd Abu Haikal? Die kreeg een kogel in zijn gezicht. De ouders waren ook niet echt gelukkig met die schietpartij, maar dat is weer een ander verhaal. De Israëlische leger zegt 'diep bedroefd' te zijn. Nou, dat zal wel.

In Zuid-Libanon zijn er ook weer doden gevallen door Israëlische luchtaanvallen. Negen mensen, waaronder drie Libanese soldaten, zijn het leven gelaten. De Libanese president noemt het een schending van het internationale recht. Maar ja, dat is ook weer zo'n dingetje waar niemand zich echt druk om maakt. Officieel is er een staakt-het-vuren, maar dat lijkt meer op een schertsvertoning. Hezbollah blijft gewoon doorgaan met hun spelletjes, en Israël verlegt de gevechtszone steeds dieper Libanon in. Het lijkt wel een eindeloze soap waar niemand echt gelukkig van wordt.